Μυλωνάς

Ο Μυλωνάς εργαζόταν στο μύλο του, μεγάλο κτίσμα, στη μέση του οποίου υπήρχαν δύο μεγάλες πλατιές πέτρες που εφάπτονταν μεταξύ τους και λειτουργούσαν είτε με τον αέρα είτε με το νερό και διέθεταν μεγάλους αποθηκευτικούς χώρους. Σχεδόν σε όλα τα χωριά της Λέσβου υπήρχε ένας τουλάχιστον ανεμόμυλος, στα παράλια όπου φύσαγαν δυνατοί άνεμοι υπήρχαν ανεμόμυλοι ενώ στην ενδοχώρα κοντά σε ποτάμια ή ρεματιές υπήρχαν υδρόμυλοι. Οι μυλωνάδες σπάνια αμείβονταν με χρήμα, συνήθως παρακρατούσαν ποσοστό 5-10% του αλεσμένου αλευριού. Η καλλιέργεια σιτηρών ήταν διαδεδομένη μέχρι το 17ο αιώνα αλλά στη συνέχεια περιορίστηκε σημαντικά. Ο μυλωνάς έχει αντικατασταθεί από μεγάλες βιομηχανίες, που κάνουν μαζικές παραγωγές. Πλήθος εγκαταλελειμμένων πλέον αλευρόμυλων μπορεί να θαυμάσει κανείς διάσπαρτους σε όλο το νησί. Ξεχωρίζει ο ανεμόμυλος στο Πέραμα Γέρας, οι υδρόμυλοι στην κοιλάδα της Λιγώνας και στους Κάτω Μύλους και ο εν ενεργεία αλευρόμυλος στο Λισβόρι.